Sylwester Świetlik

Geograf, nauczyciel, wychowawca, pasjonat, turysta, który pokochał Jurę Krakowsko-Częstochowską i tą miłością zaraża innych. Urodził się w województwie mazowieckim, ale od 1962 roku uczy swojego ukochanego przedmiotu w Piekarach Śląskich. Dziś ma 71 lat, ale nie zrezygnował z swojej pasji. Wciąż czynnie uprawia turystykę i jest w doskonałej kondycji.
Sylwester Świetlik jest propagatorem turystyki pieszej, którą zaraził niezliczone rzesze młodzieży. Jest niezwykle dumny ze swojego wychowanka Darka Gacka, który został prezesem Miejskiego Centrum Informacji i Turystyki. Został zresztą także nominowany do nagrody Piekarzanina Roku. Jego wychowanką jest również Justyna Wicik, dyrektorka Miejskiego Gimnazjum nr 3. Profesor dowiedział się o swojej nominacji od właśnie od wychowanków. Był bardzo zaskoczony i zdziwiony.
- Jestem niegodny takiej nagrody. Na tej liście znalazło się naprawdę doborowe towarzystwo. Nie potrafię zrozumieć, dlaczego na tej liście nie znalazła się osoba robiąca wiele dla piekarskiej kultury - Helena Warczok, dyrektorka piekarskiej biblioteki - uważa Sylwester Świetlik.
Wspaniały gawędziarz, kopalnia wiedzy o Piekarach i regionie. Zdobył wszystkie możliwe odznaczenia i wyróżnienia. Między innymi brązowa, srebrna i złota odznaka Polskiego Towarzystwa Turystyczno Krajoznawczego. Udzielał się także w Związku Harcerstwa Polskiego, gdzie również zdobył wiele odznaczeń.
W latach 1968-1969 był oddelegowany do kierowania pracami budowlanymi Szkoły Podstawowej nr 2 w Piekarach Śląskich - dzisiejsze Gimnazjum nr 3. Do pomocy miał tylko trzech swoich uczniów. Szczególnie miło wspomina prostego chłopaka ze śląskiej rodziny Szczepana Olczyka.
- Bardzo mnie wspierał. Pracowaliśmy w każdych warunkach - deszczy, śniegu, skwarze lata. Na własnych barkach nosiliśmy niemałe ciężary. Bardzo żałuję, że straciliśmy kontakt - mówi Sylwester Świetlik.
Spośród wielu nagród i odznaczeń, branżowych i turystycznych, najbardziej ceni otrzymany w 1970 roku brązowy krzyż zasługi. To rodzaj zapłaty za swoją pracę.
Do dziś jest rozpoznawany i otrzymuje wyrazy sympatii od swoich uczniów, wychowanków i ich rodzin. To właśnie oni nominowali go nagrody Piekarzanina Roku. Sam profesor najbardziej cieszy się z faktu, że doczekał się godnych następców, nauczycieli i społeczników.